Minimalna wartość zamówienia to moduł, który ustala próg, poniżej którego klient nie może złożyć zamówienia. Próg da się ustawić globalnie albo osobno dla każdej grupy klientów, a klient jest o nim informowany w koszyku, wraz z podaną wprost brakującą kwotą.

Skąd bierze się potrzeba progu

Koszt obsługi zamówienia jest w dużej mierze stały, niezależny od jego wartości. Kompletowanie, opakowanie, dokumenty, obsługa płatności i ewentualna reklamacja kosztują podobnie przy zamówieniu na czterdzieści złotych i na czterysta. Przy niskiej wartości koszyka marża nie pokrywa tych kosztów — a jeśli dochodzi do tego darmowa dostawa, sprzedaż staje się realnie nieopłacalna.

Próg jest odpowiedzią prostszą i uczciwszą niż alternatywy w rodzaju ukrytej opłaty manipulacyjnej doliczanej na końcu procesu. Klient poznaje warunek na etapie koszyka, zanim wprowadzi dane i wybierze płatność.

Progi zależne od grupy klientów

Jeden próg dla całego sklepu rzadko odpowiada rzeczywistości. Klient detaliczny kupujący jedną rzecz to inny przypadek niż odbiorca hurtowy, przy którym pojedyncze małe zamówienie oznacza osobną wysyłkę i osobną fakturę. Dlatego próg ustawia się per grupa: detal może mieć niski albo żaden, B2B wyższy, a dystrybutorzy — odpowiadający wielkości typowej dostawy.

Gdy klient należy do kilku grup jednocześnie, obowiązuje najniższy z przypisanych progów. Zasada jest tu celowa: dopisanie klienta do dodatkowej grupy nigdy nie pogarsza jego warunków przez przypadek, co przy ręcznym zarządzaniu grupami zdarzałoby się regularnie.

Komunikat, nie sama blokada

Najważniejszym elementem wdrożenia nie jest blokada, lecz sposób jej wyjaśnienia. Nieaktywny przycisk bez podania powodu jest odbierany jako awaria sklepu — klient nie domyśla się progu, tylko wychodzi. Komunikat podający brakującą kwotę zamienia przeszkodę w zadanie: informacja „brakuje 128,40 zł” prowadzi do dołożenia produktów znacznie częściej niż do rezygnacji.

Z tego samego powodu komunikat powinien pojawiać się w koszyku, a nie dopiero przy próbie płatności. Klient, który wprowadził dane i wybrał przewoźnika, a na końcu dowiedział się o progu, zapamiętuje przede wszystkim stratę czasu.

Co wchodzi do progu

Podstawę naliczania trzeba ustalić świadomie. Zwykle jest to wartość samych produktów, bez kosztów dostawy — w przeciwnym razie klient osiągałby próg, wybierając droższą przesyłkę, co przeczy celowi całego mechanizmu. Osobną decyzją jest liczenie progu przed czy po rabatach; sensowniej po, bo do progu powinna liczyć się kwota, którą sklep faktycznie otrzyma.

Ryzyko zbyt wysokiego progu

Próg działa w dwie strony i warto to powiedzieć wprost. Ustawiony zbyt wysoko odcina nie tylko nieopłacalne zamówienia, ale też pierwsze, testowe zakupy nowych klientów — a od nich zaczyna się większość relacji z odbiorcami, którzy później zamawiają regularnie. Rozsądna praktyka to ustawienie progu blisko realnego kosztu obsługi, a nie na poziomie oczekiwanego koszyka, oraz obserwowanie liczby koszyków porzucanych dokładnie poniżej progu.

Zgodność i zakres działania

Moduł działa w trybie multistore — każdy sklep w ramach jednej instalacji może mieć własne progi i własny podział na grupy klientów, co odpowiada sytuacji, gdy koszty obsługi i logistyki różnią się między rynkami. Obsługiwane są również sklepy wielojęzyczne: treść komunikatów o brakującej kwocie uzupełnia się osobno dla każdego języka uruchomionego w sklepie.