Feed produktowy do Google Merchant Center to moduł, który generuje ze sklepu plik z listą ofert w formacie wymaganym przez Google i utrzymuje go w zgodzie z bieżącym stanem katalogu. Merchant Center pobiera ten plik cyklicznie i na jego podstawie dopuszcza produkty do wyświetlania — zarówno w płatnych kampaniach Google Shopping, jak i w bezpłatnych ofertach.

Co zawiera plik

Feed ma postać dokumentu XML zgodnego ze specyfikacją Google, w którym każda oferta jest osobnym wpisem. Podstawowy zestaw atrybutów obejmuje identyfikator produktu, tytuł, opis, adres karty produktu i zdjęcia, cenę wraz z walutą, dostępność, stan towaru oraz markę. Do tego dochodzą identyfikatory handlowe — GTIN i numer katalogowy producenta — oraz przypisanie do kategorii produktowej Google i do własnej ścieżki kategorii w sklepie.

Osobnym elementem jest informacja o wysyłce: kraj i koszt dostawy przekazywane wprost w ofercie. Ma to znaczenie praktyczne, ponieważ Google prezentuje łączny koszt zakupu, a rozbieżność między deklarowaną a rzeczywistą kwotą dostawy jest jedną z częstszych przyczyn zastrzeżeń do konta.

Skąd biorą się dane

Wszystkie wartości pochodzą wprost z katalogu sklepu — z karty produktu, cennika i stanów magazynowych. Nic nie jest wpisywane ręcznie i nic nie trzeba eksportować po każdej zmianie. Feed dostępny jest pod stałym adresem, a Merchant Center sięga po niego według ustalonego harmonogramu.

To rozwiązuje problem, który przy ręcznie utrzymywanych plikach pojawia się nieuchronnie: rozjazd między feedem a sklepem. Google porównuje dane z pliku z tym, co widzi na stronie produktu. Jeżeli cena w feedzie jest inna niż na karcie albo produkt oznaczony jako dostępny został już wyprzedany, oferta zostaje odrzucona — a przy większej liczbie takich przypadków konto może zostać zawieszone.

Warianty i mapowanie kategorii

Produkty występujące w wariantach — rozmiarach, kolorach, pojemnościach — mogą trafiać do feedu jako osobne oferty, każda z własnym identyfikatorem, ceną i dostępnością, powiązane z produktem nadrzędnym. Jest to istotne, ponieważ klient szuka konkretnej wersji, a nie produktu ogólnego, i to konkretna wersja musi mieć poprawnie opisany stan magazynowy.

Drugą decyzją wdrożeniową jest przypisanie kategorii. Google prowadzi własną taksonomię produktów i oczekuje wskazania właściwej pozycji z tej listy. Dobrze wykonane mapowanie kategorii sklepu na taksonomię Google poprawia dopasowanie ofert do zapytań; jego brak sprawia, że produkty trafiają do zbyt szerokich lub przypadkowych kontekstów.

Identyfikatory produktów

Dla produktów markowych Google oczekuje kodu GTIN, czyli standardowego identyfikatora handlowego. Tam, gdzie go nie ma, dopuszczalne bywa podanie marki wraz z numerem katalogowym producenta. Uzupełnienie tych pól nie jest formalnością — na ich podstawie Google łączy oferty z różnych sklepów w jedną kartę produktu i porównuje je ze sobą, więc ich brak realnie ogranicza widoczność.

Kampanie płatne i oferty bezpłatne

Ten sam plik obsługuje obie ścieżki. Płatne kampanie produktowe korzystają z niego jako źródła ofert, a bezpłatne oferty w zakładce zakupowej opierają się na tych samych danych. Nie trzeba więc przygotowywać dwóch osobnych źródeł ani utrzymywać ich równolegle — poprawnie zbudowany feed jest warunkiem wejścia do jednego i drugiego.

Zgodność i zakres działania

Moduł działa w trybie multistore — każdy sklep w ramach jednej instalacji generuje własny feed, z własną walutą, cenami, kosztami wysyłki i adresami kart produktów, co jest niezbędne przy sprzedaży na kilku rynkach. Obsługiwane są również sklepy wielojęzyczne: tytuły, opisy i ścieżki kategorii trafiają do pliku w języku właściwym dla danego sklepu, bez konieczności ręcznego tłumaczenia zawartości feedu.